Οδεύοντας προς το Θείον Πάθος

Μια άλλη λοιπόν πλευρά του μουσικοσυνθέτη τραγουδιστή Γιώργου Βασιλάκη, αλλά και μια μεγάλη του αγάπη, είναι η βυζαντινή μουσική. Έχοντας στο ενεργητικό του ως τώρα τρεις δισκογραφικές δουλείες όπως Το ταξίμι της αυγής, με συνθέσεις του ίδιου, το Ιωνία (ήχος και λόγος) με μικρασιάτικα τραγούδια, Το αξέχαστό μου χθες (με κυκλαδίτικα τραγούδια) δηλώνει να υπηρετεί με σεβασμό, αξιοπρέπεια και επιτυχία, την ελληνική μουσική παράδοση.

Ανήσυχο πνεύμα και δημιουργικό, και η επιθυμία που γεννάει το δρόμο της όπου θέλει να περπατήσει (κατά τον Οδυσσέα Ελύτη) σε βυζαντινούς δρόμους αυτή τη φορά, μας καταθέτει άλλη μια εκλεκτή και με αρκετό μεράκι, δισκογραφική δουλειά, που πηγάζει μέσα από την αγάπη του για τη βυζαντινή μουσική.

Ο κόσμος λοιπόν που φτιάχνει με τη δισκογραφία του ο Γιώργος Βασιλάκης είναι ένας κόσμος που οδηγεί σε έναν δρόμο με συνείδηση, συνέπεια, και έχει ήθος.

Έχει συνεργαστεί με τους κορυφαίους στο νησιώτικο χώρο (καθότι κατάγεται από τη όμορφη Νάξο) αλλά και σε άλλους χώρους όπως το ρεμπέτικο, έντεχνο και λαϊκό τραγούδι, με τους πιο αξιόλογους καλλιτέχνες. Επίσης διδάσκει στο χώρο της εκκλησίας και συνεργάζεται με αξιόλογες βυζαντινές χορωδίες. Με αρκετή πλέον εμπειρία στην ορχήστρα, και διψώντας για ακόμα περισσότερη, ο Γιώργος Βασιλάκης συνεχίζει τις εμφανίσεις του σε διάφορους χώρους της Αθήνας, κατά το σχολικό κύκλο, αλλά και σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό, την υπόλοιπη καλοκαιρινή περίοδο όπου και ο χρόνος του επιτρέπει, λόγο έλλειψης εκπαιδευτικών υποχρεώσεων.

Διπλωματούχος της βυζαντινής μουσικής, σήμερα ο Γιώργος Βασιλάκης είναι καθηγητής στο Μουσικό Γυμνάσιο - Λύκειο Πειραιά και διδάσκει τη μέθοδο της ελληνικής μουσικής

Ο ίδιος ο Γ. Βασιλάκης γράφει για το CD

Η Βυζαντική Μουσική αναπτύχθηκε κατά τους βυζαντικούς χρόνους στο Βυζάντιο, απ΄όπου πήρε και το όνομά της. Χαρακτηριστικό της γνώρισμα είναι οι απλές, λιτές γραμμές που ακολούθεί (η μονοφωνική εκτέλεση των μελών).

Ερμηνεύοντας ο ίδιος με το βιολί και τη φωνή μου τις μελωδικές αυτές γραμμές μου έδιναν την εντύπωση ότι το μουσικό μέλος προχωρούσε βάσει κάποιου σχεδίου και, στο τέλος, με όλους τους συνδιασμούς των ήχων που εντέχνως εμπλέκοταν, υπήρχε μία συμμετρία που έδινε την αίσθηση του ωραίου. Μέσα δηλαδή από μια απλή μελωδική γραμμή, χωρίς ιδιαίτερες τεχνικές απαιτήσεις. Πιστέυω προσωπικά ότι αυτή η απλότητα της βυζαντινής μουσικής είναι η μαγεία και το μεγαλείο της, και δεν είναι τίποτα άλλο από μία αίσθηση έκφρασης του ωραίου προς το Θεό. Ευλόγως λοιπόν η βυζαντινή μουσική κατατάσσεται μεταξύ των καλών τεχνών.

Ένας λόγος που θα μπορούσα να αναφέρω γιατί αγαπώ την βυζαντινή μουσική και προτείνω να την αγαπήσετε και εσείς είναι ότι, εκφράζοντας την, με κάνει καθημερινά να γίνομαι καλύτερος άνθρωπος και να έχω μια καλύτερη σχέση με το Θεό. Και οτιδήποτε είναι αυτό που μας κάνει να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι (που όλοι το έχουμε ανάγκη απέναντι στον πλησίον μας), απέναντι στο Θεό το θεωρώ ευλογία και γι' αυτό αξίζει να το υπηρετεί κανείς. Αφού ένας από τους σκοπούς της ζωής μας είναι ότι πρέπει η σκέψη μας να τείνει συνεχώς και καθημερινά να βρούμε τη σχέση μας με το Θεό.

Γιώργος Βασιλάκης
Άνοιξη 2004